寂寞已无台省梦

城头闲倚一枝藤，病起清羸不自胜。

衙鼓有期催晚坐，绦铃无赖唤晨兴。

爱书习气嗟犹在，寡过工夫愧未能。

寂寞已无台省梦，诸公衮衮自飞腾。