夜阑抚几愁无奈

枉是儒冠遇太平，穷人那许共功名。

枯肠不饱三升稷，皓首犹亲二尺檠。

寓世已为当去客，爱书更付未来生。

夜阑抚几愁无奈，起视离离斗柄倾。