镜明忽有老相寻

一剑辞家竟陆沉，梦思空向故庐深。

槎迷河汉千年恨，树隔关山万里心。

衣垢正怜贫未去，镜明忽有老相寻。

春归不与人为约，青草催诗亦懒吟。