苍昊催人自鲜欢

金风吹彻玉箫寒，志士悲秋思万端。

千古凄凉更余闰，百年圆缺又重看。

清辉照胆浑无寐，苍昊催人自鲜欢。

斗酒属公今夜看，只亏些子莫长叹。